Wouter van der Haar

Hier weer een tweede en meteen laatste verslagje uit Nepal. Na de laatste blog hadden we de volgende dag weer een meeting in hetzelfde plaatsje, Urlabari (Oost Nepal). Dit waren wederom 3 sessies. De eerste sessie heb ik zelf gesproken over het evangelie. Aan het eind heb ik een uitnodiging gedaan voor degene die niet zeker waren van hun redding, en daar reageerden zo’n 10 mensen op. De tweede sessie heeft Ralph gesproken over ‘wat is geloof’. Dit heeft hij voorgedaan, en uiteindelijk zijn eigen geloof getest door voor genezing te bidden voor slechte ogen en oren. In de derde sessie heb ik wederom gesproken over profetie. Wat het is, en hoe je het doet. Dit ook in praktijk gebracht met een 3-tal mensen die dit nog niet gedaan hadden in de samenkomst. Na die laatste sessie hebben we nog voor iedereen gebeden die gebed wilde. Opvallend veel vrouwen komen hier ook voor gebed voor hun man omdat hij niet gelooft of niet naar de kerk wil gaan. In elke meeting zitten dan ook overduidelijk meer vrouwen dan mannen. Ook kwamen mensen voor gebed voor genezing. De mensen gaven aan van de volgende kwalen te genezen zijn: eEen vrouw vertelde dat knobbels op haar rug van het ene op andere moment verdwenen waren, verschillende hoofdpijnen en rugpijnen zijn weg, een vrouw kwam vertellen dat ze van dichtbij weer scherp kon zien (maar had later wel weer haar bril opgezet?), een man had geen last meer van zwarte vlekken voor zijn ogen, drukkende pijn op het hart is bij 2 vrouwen verdwenen, en zo dan ben ik vast nog wel wat vergeten.

Zondag gingen we alweer ’s morgens vroeg met de bus richting midden-Nepal, Bharatpur. Dit was een alles behalve comfortabele rit. De zitplaatsen waren van Aziatisch formaat, en dus te krap. Daarbij was er onderweg ook nog een 2 uur durende ‘strike’. Dorpelingen hadden de weg geblokkeerd als protest. Gelukkig zijn we veilig aangekomen in Bharatpur, en weer gestationeerd in wederom hetzelfde guesthouse als januari 2010.

De volgende dag kwamen we weer in een vertrouwde kerk, en ook veel mensen herkenden we nog. De eerste sessie heb ik gesproken over gebrokenheid en verdriet, en dat het belangrijk is om Jezus ook daarin uit te nodigen. Ralph heeft de tweede en derde sessie gesproken over het evangelie brengen aan anderen, en over gebed. Tijdens de meetings verstoorden de kinderen de rust nogal, dus de laatste sessie heb ik ze mee naar buiten genomen. Daar hebben we wat spelletjes met elkaar gedaan, en heb ik ze kort nog het evangelie uitgelegd. Ook heb ik ze laten zien dat ze voor elkaar kunnen bidden voor genezing, dat hebben ze gedaan bij iedereen die ergens pijn had en alles was weg!

Vandaag hadden we de laatste meeting. Tijdens de eerste meeting heb ik gesproken over dat God vandaag de dag geneest. Hierbij heb ik het voorbeeld van Jezus gebruikt dat hij modder op de ogen van een blinde man smeert. Dit hebben we ook in de samenkomst gedaan. Bij iedereen die genezing nodig had heb ik op het voorhoofd modder gesmeerd. Dit hebben ze buiten bij de pomp afgespoeld, met de verwachting dat ze op dat moment genezen zouden worden. Later in de meeting staken zo’n 30 mensen hun hand op dat ze genezen waren na het afwassen van de modder! Er waren o.a. 2 vrouwen die al 3 maanden last hadden van brandende pijn door hun hele lichaam, en dat was verdwenen. Een van de pastors had een grote bult op zijn scheen door een motorongeluk, dat was ook van het ene op andere moment weg. Geweldig om te zien dat dit 2000 jaar later nog steeds werkt als je geloof hebt J
De tweede sessie heeft Ralph gedaan en daarin heeft hij een oproep tot bekering gedaan, en ook een oproep voor mensen die opnieuw vervuld wilden worden met een vreugde en passie voor God.
In de laatste sessie heeft Ralph de kinderen naar buiten genomen, en zelf heb ik de laatste sessie gesproken. Niet over een onderwerp, maar verschillende dingen die ik graag wilde delen. Het eerste was een waarschuwing dat de Nepalezen ons niet als ‘grote Godsmannen’ moeten zien. We zijn gewoon normale mensen, en wat wij doen, kunnen zij net zo goed doen. Verder heb ik verteld dat ze slechte orde in de samenkomsten hebben, het was steeds heel onrustig. Ik heb ze het advies gegeven om daar met elkaar over na te denken, en ze enkele suggesties gegeven. Uiteraard heb ik dit alles in liefde gezegd met als doel om hun kerk juist te versterken! Als laatste heb ik nog samen met 2 vrijwillige dames, en pastor George, geprofeteerd over een aantal mensen. God sprak mooie rake woorden.
Na deze laatste sessie hebben we nog zo’n 2 uur doorgebracht met de tieners/jeugd uit de kerk. We hebben veel gelachen, en samen wat liederen gezongen in Nepalees, Engels en zelfs Nederlands. Ook werden er uiteraard weer veel foto’s gemaakt ter herinnering aan de leuke tijd

Vanmorgen hebben we ook het Chitwan National Park bezocht. We hebben 2 uur op een olifant door de bushbush gewaggeld. Het was niet erg comfortabel, maar opzich wel leuk om eens gedaan te hebben. We hebben nog wat wilde dieren gezien: kippen, herten (2 soorten), apen en een neushoorn die lekker ruftend aan het badderen was!

Dat was alweer onze laatste meeting. Morgen begint de grote reis terug naar huis. Eerst naar Kathmandu met de bus waar we nog wat gaan shoppen, George gezin ontmoeten, en nog een nachtje slapen. Donderdag naar huis toe, ’s avonds laat zijn we thuis. Weer lekker normaal Hollands voedsel eten, zin in! Tot zover Nepal 2011, bedankt voor het meelezen!

[View with PicLens]