Wouter van der Haar

Inmiddels is het gewone bijbelschool programma alweer in volle vaart. Direct na de korte vakantie na de zendingsreis hadden we alweer een tienerkamp van PJV op het programma staan. Voor het kamp hebben we geholpen met de opbouw. Tijdens het kamp waren we groepsleider. Ik had een groepje van 9 tieners (12-16 jaar), waarmee ik alle activiteiten tijdens het kamp gedaan heb. Wij waren groep 7 en het begon meteen met enkele kennismakingsspellen. Het thema van het kamp was vriendschap & relaties. Het thema was goed uitgewerkt, we hebben diverse samenkomsten gehouden waarbij ik piano speelde, Ralph gitaar en Carina als zangeres assisteerde. Er werden workshops gehouden over vriendschap & relaties, dit was heel nuttig en leerzaam.  Tijdens het kamp hebben we activiteiten gedaan als een nachtdropping, speurtocht, zwemmen, en nog veel meer. Het was erg leerzaam om dit eens te doen, dit was mijn eerste ervaring met tieners en dat is prima bevallen.

Na het kamp hadden we weer voor eerst sinds lange tijd een normale lesweek. We hebben les gehad over bevrijding & pastoraat, run the race, profeten toen en nu, 2 kanten van het bovennatuurlijke, en ook over de prediker en de preek. Als praktijkgedeelte van dit laatste vak moeten we allemaal een preek brengen in 1 van de BTC gemeenten. Aan mij was de eer om de spits af te bijten, en op 28 februari mocht ik een preek brengen in de christengemeente Diest. Ik heb een prediking gemaakt over “Grenzen verleggen”. In de bijbel staat dat Paulus angstig en onzeker was toen hij het evangelie in Korinthe bracht. En toch maakte hij de keuze om het te doen, en verlegde dus zijn grens. Ik heb geprobeerd aan te tonen dat het dus heel normaal is dat je angstig en onzeker kunt zijn om dingen te doen die God ons opdraagt (genees zieken, wek doden op, drijf demonen uit etc.). Daarbij heb ik wat voorbeelden uit mijn eigen leven verteld waarin ik mijn grenzen heb verlegd. Zelf heb ik het goede voorbeeld gegeven en mijn grens verlegd, ik heb op het podium gebeden voor ongelijke benen als demonstratie van de kracht van Gods geest. Verder heb ik uitgelegd dat grenzen meestal niet verkeerd zijn, ze zijn er om je te beschermen.
Op het einde heb ik een uitnodiging gedaan aan de mensen om ervoor te kiezen om een grens te verleggen, die hen ervan weerhoudt om op geestelijk niveau te groeien. Een stuk of 20-25 mensen reageerden en ik heb hen een symbolische handeling laten doen zodat ze niet vergeten dat je ervoor moet kiezen om je grens te verleggen.
Ik vond het erg leuk om de preek te doen, en kreeg goede reacties achteraf. Mensen waren geïnspireerd en een vrouw begon meteen na de samenkomst voor mensen te bidden en 2 mensen werden meteen genezen van ongelijke armen en benen! Na de samenkomst heb ik een evaluatie gehad en gehoord wat er goed was, en wat er beter aan kon.

In de tussentijd hebben we ook weer een vrij weekend gehad. Het was leuk om weer ff thuis te zijn, maar ook erg druk. Ik had veel op kantoor te doen, dus veel tijd om vrienden en familie te zien was er helaas niet. Ook heb ik in dat vrije weekend dit filmpje in elkaar gezet als promotie voor de bijbelschool, helaas is er wat veel achtergrondgeluid in de opname.

Na weer een aantal dagen van lessen en studeren hadden we afgelopen weekend het tweede Dynamite weekend voor de deur. Dit is voor jongeren van 16-25 jaar. Het thema was het bovennatuurlijke natuurlijk maken. Op de vrijdagavond mochten wij de prediking doen. Carina heeft verteld over de zendingsreis en wonderen die we meegemaakt hebben. Daarna heb ik een aangepaste versie van mijn “Grenzen verleggen” prediking gebracht. En daarin heb ik hen uitgedaagd om bij elkaar te bidden voor bijvoorbeeld ongelijke armen of benen, zodat ze meteen zien dat er wonderen gebeuren. En inderdaad die gebeurden ook! Dat was erg leuk om te doen. Op zaterdag zijn we de straat op geweest om te evangeliseren. Ditmaal niet met de stoel, maar met een enquete van spreekwoorden (die komen allemaal uit de bijbel). Hier heb ik een aantal goede gesprekken gehad met o.a. een jong stel, en zelfs voor mensen gebeden op straat. Dit was erg fijn om te doen. Tijdens het weekend was ik ook weer de pianist, dus ook daar begin ik gewend aan te raken inmiddels, vooral de laatste 2 samenkomsten was het een erg fijne aanbidding en dan is het super om te spelen.

Voor zover de belevenissen voor afgelopen tijd. De komende tijd gaan we o.a. hard werken aan onze scriptie, hierover de volgende keer meer!

[View with PicLens]