Wouter van der Haar

Na weer een urenlange vliegtuigvertraging en een aantal uur in de auto waren we Shillong. De dag erop nog 2 uur in de auto naar Jowai waar we weer een 3-daagse conferentie hadden. Hier hebben we weer een leuke tijd gehad. Als studenten hebben we wat muziek kunnen spelen, Carina heeft uitleg gegeven over het gebruik van vlaggen bij aanbidding, en we zijn met een aantal jongeren de straat op geweest om te evangeliseren! We hadden ze ook uitgedaagd om te bidden voor de zieken op straat en dat ging heel goed! We hadden uiteraard de stoel mee om beenlengtes te vergelijken. Veel benen kwamen gelijk maar ook voor andere kwalen en pijnen werd gebeden. Er gebeurden een aardig aantal genezingen daar op straat! Het is mooi om te zien hoe het hier gaat als je een stoel neerzet, binnen een mum van tijd staat er een hele kluit mensen omheen. Zelfs auto’s en motoren stoppen om te kijken wat er aan de hand is. Dat gaat hier heel anders dan bij ons. We hebben nu zo’n 3 aanrijdingen zien gebeuren in dit gekke verkeer, en elke keer stroomt er een enorme mensenmassa toe in hele korte tijd. Voor evangelisatie is dat dus heel makkelijk. Dat heeft ons nog wat media aandacht opgeleverd, daarover zometeen meer. Een aantal mensen van de straat was ‘s avonds ook naar de samenkomst gekomen, erg leuk! Tijdens de samenkomsten heeft Wim gesproken over diverse onderwerpen, we hebben gebeden voor zieken en geprofeteerd. Na de laatste samenkomst kregen we veel positieve reactie’s. Er waren ook veel pastors uit Jowai gekomen, dus hopelijk gaan zij ook weer verder met het geleerde in praktijk te brengen in hun gemeenten. Na 3 dagen zijn weer terug gereisd naar Delhi om daar 1 nacht te overnachten om vervolgens door te reizen naar onze laatste bestemming: Agra, de stad van de wereldberoemde Taj Mahal.

In Delhi werd ik weer niet lekker, vroeg in de ochtend heb ik even boven de WC gehangen. Vanzelfsprekend was de reis naar Agra die dag niet echt een pretje voor mij, al was ik allang blij dat we in een aardig comfortabele trein zaten en we geen schuddende autorit hoefde te maken. Na een tijdje in de trein gelegen te hebben ging het gelukkig alweer stukken beter. In Agra verbleven we bij een Duitser genaamd Ralph. Hij woont hier al jaren als zendeling en heeft met zijn Indiase vrouw een bijbelschool en soort van weeshuis. We werden in de watten gelegd met prima maaltijden en slaapkamers. Het was ook heerlijk weer, zo’n 27 graden overdag! In Agra hadden we 3 dagen het volgende programma, ‘s morgens seminars voor de bijbelschoolstudenten van Ralph en gemeenteleden, en ‘s avonds op een andere lokatie een dienst. Wim heeft hier een ochtend les gegeven over evangelisatie i.c.m. gebedsgenezing, en wederom zijn wij als studenten met hen de straat op gegaan met een stoel. Wij hadden elk een groepje studenten mee. Dit was weer super om te zien hoe goed het ging. De mensen stromen meteen toe en komen meteen met van alles naar je toe. Wij hebben de Indiase studenten zoveel mogelijk laten bidden voor iedereen omdat ze niet van ons af moeten hangen. Maar ze hadden veel geloof voor wonderen en er gebeurde wederom weer veel. Ik heb o.a. gefilmd dat een van de studenten bad voor iemand met rugklachten, die had een armlengteverschil van een paar centimeter. Dat kwam zo gelijk en de pijn was meteen weg!
Achteraf waren de Indiase studenten ook erg enthousiast over het bidden voor zieken op straat, en dat er wonderen onder hun handen gebeurden. In de avondsamenkomst waren er weer een aantal mensen die gekomen waren omdat ze ’s middags op straat genezen waren. Waaronder een professor die nogal verbaasd was dat zijn vinger die al tijden lang stijf was geweest, ineens beter was geworden! (1 Cor 2:4-5 and my teaching and message were not delivered with skillful words of human wisdom, but with convincing proof of the power of God’s Spirit. Your faith, then, does not rest on human wisdom but on God’s power.) Het was erg leuk om dit in praktijk te zien. De avondsamenkomsten waren ook goed, elke avond deed Wim een uitnodiging om te kiezen voor Jezus, en daar reageerden veel mensen op.
De dag na onze straatactie stond er een foto van mij in de krant met een verhaal erbij wat we aan het doen waren. Verder hebben we de Taj Mahal bezocht. Een mooi bouwwerk met een bijzondere verhaal eraan vast.

Nu zijn we weer even in Delhi. Vandaag  hebben we nog wat geshopt bij 2 bazaars. Het blijft toch leuk dat je geld hier zoveel waard is. En als ondernemer is het fascinerend om het proces van afdingen hier te zien functioneren. Soms krijg je dingen voor 10 keer zo weinig mee als de eerstgenoemde prijs. Morgenochtend staat ons vliegtuig gepland te vertrekken om 9:50. Dan vliegen we via Duitsland naar Brussel toe. We hebben begrepen dat het weer flink aan het sneeuwen is geslagen. Dat zal nog even wennen voor ons zijn.

Zodra we terug zijn zal ik zsm dat artikel hier zetten. Ook ga ik nog een compilatie maken van al het filmmateriaal, ook dat zal hier op de weblog te zien zijn. Eerst even het tijdsverschil bijslapen en even hard werken op kantoor, en dan komt dat zsm online! Voor de laatste keer de groeten vanuit de hoofdstad van India!

[View with PicLens]

12►

Nou, die mountainflight gaat vooral de boeken in als te vroeg uit bed, heel lang wachten en weinig zien. We waren om 5:15 al op de luchthaven, terwijl we om 6:30 zouden vliegen.. en uiteindelijk pas om 10:10 de lucht in gingen omdat er teveel mist was! Al die tijd hebben we in het taxibusje en in een mistroostige onverwarmde hal zitten wachten. En uiteindelijk kwamen we helemaal niet dichtbij de bergen, we vlogen er op een paar km afstand langs! Best een tegenvaller dus.

Wat geen tegenvaller was, was de gehele periode in Nepal. We hebben twee 3-daagse conferenties achter de rug. Beide waren erg geslaagd! De eerste was in de open lucht. Best fris zonder zon de eerste dag. Maar wel goede samenkomsten. Wim heeft onderwijs gegeven over de doop in de Heilige Geest, Bethesda, de Petrus mentaliteit en genezing. Wij hebben ons -inmiddels famous- dansje weer gedaan: King of Kings and Lord of Lords.

Daarna zijn we naar een andere plaats gereisd, een aantal mensen gingen ook mee naar de volgende conferentie. Ik ging met een Nepalees op zijn motor, ik mocht rijden. Wel een leuke ervaring om hier te rijden. In plaats van verkeerslichten en flitspalen moet je hier vooral opletten op riksja’s, voetgangers, koeien, geiten en gaten in de weg. Ook oppassen dat je als je een weg opdraait niet rechts rijdt, ze rijden hier namelijk links. Dat is wel even wennen. En uiteraard moet je veel toeteren en seinen met groot licht als je er een beetje bij wilt horen. Tijdens de rit raakte de bus uit het zicht en hebben we heel lang de weg gezocht terwijl het donker en koud geworden was dus we kwamen gaar aan.
De volgende dag begon de conferentie meteen goed. De mensen hadden er echt zin in. Het tweede gedeelte van de dag mocht ik mijn preek brengen, mijn eerste preek ooit! Ik had een preek voorbereid over Bartimeus, dat hij riep naar Jezus met zijn nood (blindheid), en dat we vandaag de dag nog steeds naar God mogen roepen.  Dat ging ik dus met ze in praktijk brengen… de eerste keer oefenen ging meteen het dak zowat van het gebouwtje af! Ik stond er versteld van. Uiteindelijk toen we echt gingen roepen naar God gebeurde er ook echt dingen! Er waren een aantal mensen genezen, en demonen gingen manifesteren. Wel erg gaaf dat er dus meteen resultaat was! Ik kreeg goede reacties op mijn preek en was er zelf ook wel tevreden mee voor een eerste keer.
Na het roepen naar God was er ook een doorbraak voelbaar. De volgende dag waren er weer veel genezingen. Waaronder een man die verlammingen in zijn been en arm had! (zie foto’s). Wij hebben als studenten ook weer veel wonderen onder onze handen zien gebeuren. Vooral veel pijn verdween uit verschillende lichaamsdelen, een aantal dove oren zijn open gegaan, benen en armen zijn gelijk gekomen. Een meisje kwam later bij mij terug en ze vertelde dat een wond op haar hoofdhuid onder het haar was verdwenen na het gebed. Het is echt tof en een voorrecht om zoveel te zien gebeuren, en om zelf te groeien in het bidden voor zieken.
Door de wonderen die er gebeurden zat het op de laatste dag van voor tot achter afgeladen vol. Mensen hadden bekenden meegenomen voor gebed. Wat een effect wonderen hebben blijft mooi om te zien!

Na de conferentie moesten we naar Kathmandu, de hoofdstad van Nepal. De vlucht werd geannuleerd omdat het (weer eens) te mistig was. Dus moesten we 4,5 uur in de auto over ruim 200 km slechte bergwegen van Nepal. Ze noemen het highways, maar elke geasfalteerde weg is een highway voor hen. Het was wel een mooie rit door de bergen langs een rivier. We zijn nog even gestopt om over een touwbrug te lopen en wat foto’s te maken. In Kathmandu hebben we 2 nachten geslapen, we hadden 1 vrije dag om de toerist uit te hangen. Pastor George, die steeds met ons meereisde in Nepal, heeft ons door zijn woonplaats rondgeleid. We zijn naar het Mekka van de Hindoe’s geweest. Daar werden op dat moment o.a. lijken van Hindoe’s verbrand. Die worden daarna in de extreem smerige rivier gemikt. Interessant om eens te zien. Verder waren er veel kleine tempeltjes en veel apen.

Maandagmiddag zijn we weer naar Delhi gevlogen. Meteen door naar het huis van een pastor, en ‘s avonds meteen een samenkomst gehouden in een lokale church. We hadden weinig tijd, maar weer eens ons dansje gedaan met de mensen (hij blijft leuk), en daarna heeft Wim een korte boodschap gebracht en een aantal demonstratie’s gedaan van wonderen. Afsluitend hebben we weer op zieken de handen gelegd. Dit hebben we afgelopen drie avonden gedaan. Gisteravond heb ik nog een korte 10 minuten versie van mijn Bartimeus preek gedaan en waren weer een paar genezingen! Overdag hadden we geen samenkomsten. Gister zijn we naar een soort evangelische boekhandel geweest, 7 CD’s, een Engelse Bijbel en 2 boeken gekocht voor totaal 42 euro! Vandaag zijn we naar de Lotus Temple geweest. Dat is van een bepaald geloof die alle religies willen bundelen en vinden dat we uiteindelijk allemaal in dezelfde God geloven.

We zitten hier weer in hetzelfde guesthouse als de eerste dagen.. eindelijk weer normaal douchen met warm water. Wat was dat heerlijk. Gister en eergister was ik niet helemaal lekker, wat darmproblemen en geen eetlust. Gelukkig geen koorts of misselijkheid dus ik kon overal gewoon bij zijn. Verder nog wat last van de luchtwegen. De vervuiling is hier echt enorm.

Verder heb ik nog vervelend bericht gehad vanuit Belgie. Mijn auto staat daar geparkeerd en de velgen zijn eraf gestolen, zie foto. Gelukkig is het gedekt door de verzekering, maar het is wel een gedoe met bellen enzo.

Morgen vliegen we naar het Oosten van India en daarna moeten we nog een paar uur in de auto. Daar hebben we een conferentie, waarschijnlijk in de open lucht. Hopelijk schijnt de zon want dan is het echt goed toeven in de buitenlucht. En de lucht is daar waarschijnlijk ook wat beter, wel zo lekker!

Bij de vorige blog staan nu ook de foto’s. Bedankt voor de reactie’s, echt leuk dat jullie zo mee lezen en leven!

[View with PicLens]

Tijd voor het 2e verslag. We maken enorm veel mee hier! maandag zijn we naar de Ashram, community of the poor geweest. Dit is een opvang voor hele arme mensen die erg ziek zijn. Er zaten inderdaad wel erge gevallen tussen. We hebben een rondleiding gehad en gezien hoe de opvang georganiseerd is. Daarna hebben we wat opgetrokken met de mensen daar, en wat muziek gemaakt met elkaar. Toen hebben we een samenkomst met alle mensen en medewerkers gedaan.  Eerst een lied gezongen met de mensen, daarna heeft Carina wat verteld over haar leven en heeft Wim een preek gebracht. Als afsluiting hebben we gebeden met de mensen. Daarna moesten we helaas weer terug naar ons guesthouse.

De volgende ochtend werden we weer door de taxi’s opgehaald en zijn we naar de luchthaven van Delhi gegaan en gevlogen naar Bagdogra, een plaats in de buurt van de grens met Nepal. Van daaruit zijn we met de auto(taxi) Nepal in gereden, en na 2 uur aangekomen in Damak. Het “hotel” was dit keer een stuk primitiever, warm water niet voor handen in een aardig smerige badkamer voor onze begrippen. ‘s Morgens kon je warm water in een emmer bestellen, en met een bakje schep je dan warm water over jezelf en zo douche je dan Douchen met warm water doen ze hier zelf eigenlijk niet.
Anyway we hadden 3 dagen lang de hele dag samenkomsten op een soort van “conferentie”, meerdere gemeenten hadden een gebouw gehuurd en daar kwamen we samen. En we hebben een heel erg leuke tijd gehad daar! We hebben als studenten ook veel kunnen doen. Op de eerste dag heeft Carina in de vrouwensamenkomst (40-50 vrouwen) gesproken en Ralph in de jeugdsamenkomst (120-150 personen). Voor de laatste jeugdsamenkomst vroeg Wim of ik wat wilde vertellen over genezing en over bidden voor ongelijke benen en een demonstratie wilde geven. Dat heb ik gedaan (zonder voorbereiding), en dat ging wel goed! De mensen waren geintereseerd in het verhaal, en de demonstratie was ook erg leuk. In het begin kon ik geen vrijwilliger vinden om z’n benen te laten vergelijken, maar toen het hek van de dam was stond het podium ineens helemaal vol. Toen ik ervoor ging bidden stonden er zoveel mensen omheen dat ik zowat omgeduwd werd. En toen de benen gelijk kwamen na het gebed iedereen klappen en juichen, en toen wilde ineens iedereen op de stoel zitten. Geweldig om te doen Ook hebben we nog 2 liederen gezongen met de mensen.
Woensdag was Carina ziek en ben ik bij haar achtergebleven. In de middag werd ik afgelost door Ralph en kon ik naar de samenkomst. Samen met Wim en Martijn hebben we toen voor alle zieken gebeden.. Er gebeurden veel wonderen, veel pijn is verdwenen en dove oren zijn ook open gegaan! Echt gaaf om te doen en te zien.
Donderdag hebben we ook leuke samenkomsten gehad, waarin Wim sprak en over de Petrus mentaliteit, en we hebben dit meteen in praktijk gebracht met de mensen die ook zo’n mentaliteit wilden aanemen. Daarna hebben we nog een profetische raad gedaan waarin ik ook nog wat woorden voor mensen in de zaal ontving. Als laatste hebben we nog een dans gedaan met de mensen. King of Kings and Lord of Lords. Ik had thuis een dansje opgezocht bij dit nummer en dit hebben we aan hen geleerd. Dat was echt geweldig leuk, de hele zaal deed mee! De mensen zijn hier zo enthousiast, en houden van dansen enzo. Helaas was het toen alweer ten einde. Voordat we vertrokken wilde heel veel mensen nog met ons op de foto dus hebben we nog een dik kwartier staan lachen voor alle camera’s. Wel leuk dat de mensen zo blij waren met onze bijdrage.

Nog wat dingen over het dagelijks leven, onze euro’s zijn hier heel veel waard. Een cola in een restaurantje kost omgerekend EUR 0,25! De maaltijden tussen 0,60 en 1,5 euro. En het eten is tot nu toe zeker nog niet tegengevallen! Veel dingen zijn nieuw, maar tot nu toe was het meeste wel lekker.  Verder is het opvallend dat dieren hier een onderdeel zijn van de maatschappij. Je ziet overal geiten, buffels, koeien, honden, kippen, ezels en zwijnen lopen. Ook gewoon op de weg, maar gek genoeg gaat het allemaal goed met al dat verkeer.

We zijn vandaag in een klein propellorvliegtuigje naar Kathmandu (hoofdstad Nepal) gevlogen, morgenochtend moeten we al om 5:00 paraat staan om opgehaald te worden voor de mountain flight, we gaan een rondje om de Mount Everest doen! Dan komen we even terug in het hotel en in de middag vliegen we dan naar het westen van Nepal waar weer de volgende samenkomsten weer gaan doen. Helaas nog even geen foto’s want er is hier geen cardreader.. keep you posted!

Trouwens, wij ontvangen wat vage berichten dat het in Nederland weer lekker koud en wit is? Wordt er al geschaatst op strand Horst en Nulde? Wij hebben vandaag lekker in ons t-shirt in de zon gezeten, ook lekker hoor

[View with PicLens]

Live vanuit India: al sneller dan verwacht kan ik mijn eerste weblog schrijven. De heenreis is prima verlopen. Oudejaarsavond hebben we in Leuven doorgebracht. Gek genoeg steken de Belgen zelf helemaal geen vuurwerk af. We zijn niet eens buiten geweest, maar het was wel een gezellige avond. Op 1 januari ging om 6:45 de wekker, om 8:09 reed de trein naar luchthaven van Brussel. We hadden eerst een korte vlucht van 35 minuten naar Frankfurt die wat vertraagd was. Daarna de grote vlucht in een 747 naar Delhi. We vertrokken met vertraging vanuit Brussel. Vanwege dikke mist/smog konden we niet direct landen, zijn landden we pas om 2.45 lokale tijd. Het is in India 4,5 uur later. Het duurde nog een flinke tijd voordat we onze koffers hadden en we in de taxi konden. Na een half uur in de taxi konden we eindelijk inchecken in het guesthouse en om 5.30 gingen we slapen.

Vandaag hadden we tourist time en konden we pas goed Delhi zien. Eerst hebben we gewandeld naar het treinstation. Daarna hebben we de grootste moskee van Delhi bezocht, en toen naar de Indian Gate (herdenkingsmonument oorlogsslachtoffers). Die ritten hebben we uiteraard gedaan in Riksja’s! De helft van de auto’s die hier rijden heb ik in Europa nog nooit gezien. En het verkeer is bizar, met dikke mist (zicht minder dan 50 meter) rijden er gewoon auto’s en vrachtauto’s zonder verlichting op de weg. In het begin houd je je hart vast maar het went snel. Ook de Riksja’s rijden als malloten. Iedereen toetert, maar niemand is boos. Op veel auto’s staat achterop “Please Horn”. Ook leuk is het onderhandelen over prijzen, over alles valt te onderhandelen. Lopend op straat wordt je als blanke constant lastig gevallen door verkopers.  Erg leuk om die verschillen te zien. Zelfs hier in de hoofdstad zie je weinig blanken, en zijn we als blanken een soort van bezienswaardigheid. Mensen vinden buitenlanders blijkbaar bijzonder want ze maken foto’s van ons of vragen of ze met je op de foto mogen. Ook willen ze graag met je praten. Wel erg leuk allemaal natuurlijk, maar het is ook lekker om daarna weer rustig op je kamer te zijn.

Morgen gaan we dan echt “aan het werk”. Om 10 uur worden we opgehaald om naar de Ashram te gaan. Een opvang voor de allerarmsten. Daar gaan we o.a. een samenkomst houden. Wij gaan als studenten een lied leren/zingen met de mensen, Carina is aan de beurt om wat over haarzelf te vertellen, daarna gaat Wim spreken, en vervolgens gaan we als studenten bidden voor de mensen, o.a. voor de zieken. Waarschijnlijk zullen daar veel schrijnende gevallen tussen zitten, dus ik ben benieuwd hoe dat gaat zijn.

Dit was het voor nu, ik zet er nog wat foto’s op en probeer zo snel mogelijk weer een update te geven! Bedankt voor de sms-jes. I.v.m. de hoge kosten maak ik zo min mogelijk gebruik van mijn telefoon! Tot de volgende!

[View with PicLens]