Nepal 2013

Written by Wouter on April 28, 2013 – 19:41

Op dit moment ben ik voor de 4e keer in Nepal, deze keer voor 14 dagen. Ditmaal ben ik niet met Ralph, maar met mijn leuke vriendin Larissa en haar collega Mirjam. Zij zijn beide de eerste 2 weken van april in Sri Lanka geweest, en op 16 april zijn we alle 3 aangekomen in Kathmandu, de hoofdstad van Nepal. De reis zit er al min of meer op, morgen gaan we namelijk al weer terug naar Nederland. Dit is dus vooral een samenvatting van de reis.

Degene die mij hier elk jaar ontvangt en meeneemt door Nepal langs verschillende kerken is pastor Yamraj Begha, 46 jaar, vader van 4 kinderen en leider van een netwerk van circa 55 kerken die zich hoofdzakelijk aan de oostkant van Nepal bevinden.

Het doel van deze reis is wederom om bij te dragen aan het “maken van discipelen van alle volken”, een opdracht die Jezus geeft. Concreet betekent dit dat we de snel groeiende kerk van Nepal willen ondersteunen met praktisch onderwijs uit de Bijbel. We spreken over diverse onderwerpen tijdens verschillende soorten meetings. Pastor Yamraj wil in zijn kerken graag de gaven van de Heilige Geest werkzaam zien worden, en vraagt ons dus o.a. veel om te spreken over vervulling met de Heilige Geest en genezing. Diverse mensen gaven aan genezen te zijn in hun lichaam, vaak is het lastig te checken of mensen dit uit gewoonte of beleefheid zeggen, maar een aantal keer konden we aan de mensen wel echt zien dat er daadwerkelijk iets gebeurd was in hun lichaam! Zelf heb ik nog een keer voor een ongelovige man gebeden die bij een samenkomst kwam kijken, hij had last van zijn rug en na het gebed was het verdwenen! Blijft mooi om dat mee te maken.
We hebben in totaal 19 samenkomsten gehad op 7 verschillende plaatsen. Op 2 verschillende plekken hebben we jeugdmeetings gehad (15-25 jaar), dit waren meerdere sessies 2 dagen achter elkaar. Dit was erg leuk om te doen omdat we dan meer onderwerpen konden behandelen en ook tussendoor wat tijd hadden om wat te praten met jongelui. Daarnaast hebben we ook meetings gehad in verschillende kerken.

Verder begin ik het Nepalese voedsel steeds meer te waarderen merk ik. Ik weet nog dat ik in 2010 grote moeite had met de eerste zeer “spicy” Nepalese maaltijd die ik at, nu merk ik dat het zowaar lekker begin te vinden! Ook hebben we weer een paar ritjes op de motor kunnen maken door de Himalaya’s, blijft toch ook erg leuk!

Morgen weer terug naar Nederland, aan de ene kant jammer om een avontuurlijke en dynamische periode weer af te sluiten, aan de andere kant lekker om weer te genieten van alle gemakken van onze westerse wereld :-)

Posted under weblog Wouter | No Comments »

Samenvatting Nepal 2012

Written by Wouter on April 13, 2012 – 08:56

Aan het eind van de reis even een korte samenvatting! We kijken terug op een mooie reis. 14 dagen. 16 samenkomsten op 7 plaatsen. Circa 480 mensen. Ruim 1300 km op de motor gereden. Veel zon maar ook zware regen en een hagelbui gehad.

Het doel van de reis was wederom om bij te dragen aan het ‘maken van discipelen van alle volken’ zoals Jezus opdraagt. We hebben mensen over diverse onderwerpen onderwezen. Mensen opnieuw aangeraakt zien worden door God, voor het eerst zien profeteren en vervuld zien worden met de Heilige Geest. Ook gaven veel mensen aan genezen te zijn na gebed. We hebben mensen blij weg zien gaan omdat ze van pijn af waren, en ook hebben we veel mensen niet zien genezen. Ik vind het jammer om verlamde mensen nog steeds verlamd weer naar huis te moeten laten gaan. Maar ik weet dat ook die grote wonderen gebeuren en wil mezelf blijven uitdagen om te groeien in geloof voor dat soort wonderen.

image

Uit de reacties van de voorgangers en christenen konden we opmaken dat ze blij waren met onze komst en nieuwe dingen geleerd hebben.

We hebben ook weer een gezellige tijd gehad met Yamraj Begha, de Nepalese pastor, vader, ondernemer, vertaler en gids. Mooi om vriendschap te kunnen hebben met iemand uit zo’n andere cultuur! Ook hij gaf aan blij te zijn met wat we gedaan hebben en vond het waardevol voor Nepal. Fijn om te horen want het motorrijden was erg leuk, maar dat was niet het doel van de reis natuurlijk :)

image

Vanmorgen nog even naar de kapper geweest, traditioneel geschoren met het mes en een halve schoonheidsbehandeling gehad. Weer een ervaring rijker :) over een paar uurtjes naar Delhi vliegen, en vanaf daar naar Amsterdam. Fijn om straks weer thuis te zijn, kan ik meteen de afwas van 2 weken geleden gaan doen :)

Tags:
Posted under weblog Wouter | 1 Comment »

Nepal 2012 eerste update

Written by Wouter on April 5, 2012 – 18:38

Sinds afgelopen zaterdag zit ik weer met Ralph in Nepal. Dit keer zijn we er 2 weken. Het doel is weer hetzelfde als de vorige reis, de christenen hier tot zegen en bemoediging zijn. We spreken in diverse samenkomsten op 7 verschillende plaatsen dit jaar. Wat anders is, is dat we ons dit jaar in Nepal op de motor verplaatsen!

Een korte samenvatting tot nu toe. Toen we zaterdag aankwamen in de ochtend zijn we meteen naar de eerste meeting gegaan. Daarna naar het guesthouse en naar het motorverhuurbedrijf om de motoren te bekijken. De volgende ochtend opgehaald en vertrokken richting het oosten. 2 dagen alleen maar gereden. Mooie rit maar toch ook wel zwaar. De kwaliteit van de wegen wisselt van matig tot zeer slecht. Ook het verkeer is natuurlijk veel dynamischer hier wat ook extra aandacht vergt. Dinsdag zijn we weer op de motor gestapt om naar een klein dorpje te rijden. We zaten trouwens in de bergen, zo’n 100km hemelsbreed van Mount Everest. Daar een klein huiskerkje bezocht, gebeden voor de mensen. Ze waren duidelijk erg blij met alleen al het feit dat we daar waren, erg leuk om te zien. Daarna naar een ander dorpje waar Yamraj (Nepalese voorganger waar we mee reizen die alles organiseert etc) wat mensen wilden bezoeken. Er was alleen een weg in aanleg naar die huisjes, tot voor kort kon je daar alleen te voet heen. Die weg was alleen haast geen weg te noemen, gewoon zand vol gaten, kuikens, richels en hier en daar waterstroompjes over de weg. Een uur lang offroad rijden met die 220cc wegmotortjes dus. Wel een mooi avontuur! Die lichtje motortjes zijn super zuinig! 10 liter getankt na 480 km rijden! We rijden niet erg snel, gemiddeld 50 km/h. Af en toe tikken we 80 aan, maar dat is zelden tot nu toe. Op de terugweg moeten we sneller want dan moeten we in 1 dag terug naar Kathmandu. Het is niet altijd leuk, we Inn ook al een keer zeiknat geregend en hebben vandaag ook hagel gehad.

image

Gisteren en vandaag hebben we samenkomsten gehad op 2 plekken. Op beide plekken 2 sessies dus allebei 2 keer gesproken. O.a. gesproken over genezing, het evangelie verteld en vervulling met de Heilige Geest. Veel mensen kwamen voor genezing en we hebben een aantal wonderen zien gebeuren, veel pijn die verdwenen was en ook 1 jongen die zei dat zijn zicht verbeterd was. Ook veel genezingen niet zien gebeuren helaas, sommige mensen hebben verlammingen en ik zou dat zo graag genezen zien worden. Maar daar blijven we voor gaan. Vandaag kwam meer dan de halve kerk naar voren voor vervulling met Heilige Geest, nog bijna niemand sprak in tongen. Een aantal mensen zijn gaan spreken in tongen. Vanmiddag zijn we naar Itahari gereden, we zijn nu weer uit het berggebied. Morgen hier vlakbij een samenkomst van verschillende kerken bij elkaar, ben benieuwd!

image

We genieten ervan en hebben het goed naar ons zin. Vooral het reizen op de motor maakt het allemaal nóg leuker :) ook met Yamraj is het gezellig, we hebben nu ook nog een andere Nepalese jongen van onze leeftijd mee die vaak een stuk aanbidding leidt met de gitaar, wat hij erg goed doet.

Heb dit op mijn telefoon geschreven dus waarschijnlijk staan er wat foutjes in. Tot de volgende!

Tags:
Posted under weblog Wouter | 7 Comments »

180 movie

Written by Wouter on October 2, 2011 – 15:27

Mensen, afgelopen week heb ik deze documentaire/korte film gezien over abortus (180 movie). Een aantal mensen worden ondervraagd over hun standpunt over leven en dood. Een aantal mensen heeft aan het eind van het interview hun mening veranderd van pro-choice naar pro-life over abortus. Ik was ervan onder de indruk, en wil deze graag met jullie delen! Hoe je er ook over denkt voor of na het zien van, ik denk dat dit je dit sowieso interessant vind!

Tags: , , , , ,
Posted under weblog Wouter | No Comments »

Nepal: Urlabari & Bharatpur

Written by Wouter on May 4, 2011 – 08:05

Hier weer een tweede en meteen laatste verslagje uit Nepal. Na de laatste blog hadden we de volgende dag weer een meeting in hetzelfde plaatsje, Urlabari (Oost Nepal). Dit waren wederom 3 sessies. De eerste sessie heb ik zelf gesproken over het evangelie. Aan het eind heb ik een uitnodiging gedaan voor degene die niet zeker waren van hun redding, en daar reageerden zo’n 10 mensen op. De tweede sessie heeft Ralph gesproken over ‘wat is geloof’. Dit heeft hij voorgedaan, en uiteindelijk zijn eigen geloof getest door voor genezing te bidden voor slechte ogen en oren. In de derde sessie heb ik wederom gesproken over profetie. Wat het is, en hoe je het doet. Dit ook in praktijk gebracht met een 3-tal mensen die dit nog niet gedaan hadden in de samenkomst. Na die laatste sessie hebben we nog voor iedereen gebeden die gebed wilde. Opvallend veel vrouwen komen hier ook voor gebed voor hun man omdat hij niet gelooft of niet naar de kerk wil gaan. In elke meeting zitten dan ook overduidelijk meer vrouwen dan mannen. Ook kwamen mensen voor gebed voor genezing. De mensen gaven aan van de volgende kwalen te genezen zijn: eEen vrouw vertelde dat knobbels op haar rug van het ene op andere moment verdwenen waren, verschillende hoofdpijnen en rugpijnen zijn weg, een vrouw kwam vertellen dat ze van dichtbij weer scherp kon zien (maar had later wel weer haar bril opgezet?), een man had geen last meer van zwarte vlekken voor zijn ogen, drukkende pijn op het hart is bij 2 vrouwen verdwenen, en zo dan ben ik vast nog wel wat vergeten.

Zondag gingen we alweer ’s morgens vroeg met de bus richting midden-Nepal, Bharatpur. Dit was een alles behalve comfortabele rit. De zitplaatsen waren van Aziatisch formaat, en dus te krap. Daarbij was er onderweg ook nog een 2 uur durende ‘strike’. Dorpelingen hadden de weg geblokkeerd als protest. Gelukkig zijn we veilig aangekomen in Bharatpur, en weer gestationeerd in wederom hetzelfde guesthouse als januari 2010.

De volgende dag kwamen we weer in een vertrouwde kerk, en ook veel mensen herkenden we nog. De eerste sessie heb ik gesproken over gebrokenheid en verdriet, en dat het belangrijk is om Jezus ook daarin uit te nodigen. Ralph heeft de tweede en derde sessie gesproken over het evangelie brengen aan anderen, en over gebed. Tijdens de meetings verstoorden de kinderen de rust nogal, dus de laatste sessie heb ik ze mee naar buiten genomen. Daar hebben we wat spelletjes met elkaar gedaan, en heb ik ze kort nog het evangelie uitgelegd. Ook heb ik ze laten zien dat ze voor elkaar kunnen bidden voor genezing, dat hebben ze gedaan bij iedereen die ergens pijn had en alles was weg!

Vandaag hadden we de laatste meeting. Tijdens de eerste meeting heb ik gesproken over dat God vandaag de dag geneest. Hierbij heb ik het voorbeeld van Jezus gebruikt dat hij modder op de ogen van een blinde man smeert. Dit hebben we ook in de samenkomst gedaan. Bij iedereen die genezing nodig had heb ik op het voorhoofd modder gesmeerd. Dit hebben ze buiten bij de pomp afgespoeld, met de verwachting dat ze op dat moment genezen zouden worden. Later in de meeting staken zo’n 30 mensen hun hand op dat ze genezen waren na het afwassen van de modder! Er waren o.a. 2 vrouwen die al 3 maanden last hadden van brandende pijn door hun hele lichaam, en dat was verdwenen. Een van de pastors had een grote bult op zijn scheen door een motorongeluk, dat was ook van het ene op andere moment weg. Geweldig om te zien dat dit 2000 jaar later nog steeds werkt als je geloof hebt J
De tweede sessie heeft Ralph gedaan en daarin heeft hij een oproep tot bekering gedaan, en ook een oproep voor mensen die opnieuw vervuld wilden worden met een vreugde en passie voor God.
In de laatste sessie heeft Ralph de kinderen naar buiten genomen, en zelf heb ik de laatste sessie gesproken. Niet over een onderwerp, maar verschillende dingen die ik graag wilde delen. Het eerste was een waarschuwing dat de Nepalezen ons niet als ‘grote Godsmannen’ moeten zien. We zijn gewoon normale mensen, en wat wij doen, kunnen zij net zo goed doen. Verder heb ik verteld dat ze slechte orde in de samenkomsten hebben, het was steeds heel onrustig. Ik heb ze het advies gegeven om daar met elkaar over na te denken, en ze enkele suggesties gegeven. Uiteraard heb ik dit alles in liefde gezegd met als doel om hun kerk juist te versterken! Als laatste heb ik nog samen met 2 vrijwillige dames, en pastor George, geprofeteerd over een aantal mensen. God sprak mooie rake woorden.
Na deze laatste sessie hebben we nog zo’n 2 uur doorgebracht met de tieners/jeugd uit de kerk. We hebben veel gelachen, en samen wat liederen gezongen in Nepalees, Engels en zelfs Nederlands. Ook werden er uiteraard weer veel foto’s gemaakt ter herinnering aan de leuke tijd ;)

Vanmorgen hebben we ook het Chitwan National Park bezocht. We hebben 2 uur op een olifant door de bushbush gewaggeld. Het was niet erg comfortabel, maar opzich wel leuk om eens gedaan te hebben. We hebben nog wat wilde dieren gezien: kippen, herten (2 soorten), apen en een neushoorn die lekker ruftend aan het badderen was!

Dat was alweer onze laatste meeting. Morgen begint de grote reis terug naar huis. Eerst naar Kathmandu met de bus waar we nog wat gaan shoppen, George gezin ontmoeten, en nog een nachtje slapen. Donderdag naar huis toe, ’s avonds laat zijn we thuis. Weer lekker normaal Hollands voedsel eten, zin in! Tot zover Nepal 2011, bedankt voor het meelezen!

Posted under Nepal 2011 | 2 Comments »

Nepal 2011, eerste verslag

Written by Wouter on April 28, 2011 – 19:55

Goedenavond best lezers! Hier een eerste verslagje vanuit een warm, broeierig Nepal. Afgelopen zondagavond zijn we vertrokken vanuit Frankfurt om zonder vertragingen via Delhi aan te komen in Kathmandu, de hoofdstad van Nepal. In ons guesthouse hebben we pastor George weer ontmoet. Leuk om hem opnieuw weer te zien na de zendingsreis van januari 2010 met bijbelschool C7. De volgende ochtend (dinsdag) ging om 3:30 de wekker alweer om met de bus naar het oosten van Nepal te rijden. Dat was weer een hele nieuwe ervaring voor ons aangezien we de vorige keer alleen met het vliegtuig en taxi’s hebben gereisd. In tegenstelling tot Nederland zijn de bussen hier ongeveer de snelste deelnemers van het verkeer. Vrachtwagens, motoren en andere bussen worden zonder pardon ingehaald. Op een rit van 12 uur heb ik ons zelf geen een keer ingehaald zien worden door een ander voertuig. Het is ook heel normaal om gewoon met 70 km/h door dorpen te jagen waar de kinderen in hun schooluniformpjes vlak langs de weg lopen. Gek genoeg kun je daar allemaal toch vrij snel aan wennen, en we zijn gelukkig ook gewoon veilig aangekomen in Damak.
Het voelde een beetje als thuiskomen, we zitten namelijk in exact hetzelfde guesthouse als vorig jaar. George slaapt in een kamer van een kerkgebouw in Damak.
In datzelfde kerkgebouw hebben we gister (woensdag) de eerste meeting gehad. George zei van tevoren tegen mij dat we in 5 meetings zouden spreken. Dat blijkt ook te kloppen, echter wat ik niet wist is dat elke meeting uit 2 of 3 sessies bestaat. We zijn dus lekker aan de bak! Maar daarvoor zijn we hier ook natuurlijk, dus dat vinden we alleen maar mooi.
In de eerste meeting heeft Ralph de eerste sessie gesproken en de mensen uitgedaagd om zelf voor de zieken in hun omgeving te gaan bidden. Daarna heb ik gesproken over de geestelijke gave profetie. Deze hebben we in praktijk gebracht en ook 3 Nepalese mensen hebben dit voor het eerst gedaan. Achteraf zei George dat ze er enthousiast over waren en meteen goede ideeen hadden om dit in hun reguliere samenkomsten in praktijk te brengen. En dat is nou precies wat we willen bereiken, dat ze zelf aan de slag gaan met wat we hen vertellen!
Vandaag hadden we een meeting in Urlabari, een plaatsje 6 kilometer verderop. Dat was 10 minuutjes met de bus, wat overigens omgerekend € 0,10 pp kostte. Het blijft trouwens ook leuk om in een restaurantje te ontbijten met ommelet of toast + 2 stuks drinken, om vervolgens maar € 1,- per persoon af te rekenen. Maargoed, de meeting vandaag was in een gezellig kerkje in een gezellig buurtje waar de kippen, geiten, koeien en honden vrolijk rondlopen of staan te grazen. Er waren zo’n 60-70 mensen, het grootste gedeelte vrouwen. De eerste seminar heb ik gesproken over ‘het evangelie’. Dus ik heb uitgelegd waarom Jezus dan precies moest sterven aan een kruis, en wat dat voor ons vandaag de dag betekent. Op het eind heb ik een oproep gedaan voor mensen die geen zekerheid hadden over waar ze de eeuwigheid door gaan brengen, om een keuze voor Jezus te maken, waar zo’n 10 mensen op gereageerd hebben. De tweede en derde sessie heeft Ralph gesproken. De eerste ging over de doop met/vervulling van de Heilige Geest. De tweede over het verschijnsel wat we in het bijbelboek Handelingen veel tegenkomen: spreken in tongen. Ook daarop reageerden weer verschillende mensen, en we hebben mensen de handen opgelegd opdat ze de Heilige Geest ontvingen.
Na de meetings zijn we nog een tijdje blijven hangen om wat met de mensen te kletsen en om een flinke berg fruit te verorberen :)
De planning: morgen gaan we weer naar dezelfde kerk om weer 3 sessies te doen. Zaterdag kunnen we hopelijk op de motor met George mee naar een kerk hier 75km vandaan in bergachtig gebied. Zondag gaan we weer 7 uur in de bus zitten richting Bharatpur. Daar zullen we weer 2 meetings hebben. De volgende update zal wellicht zaterdagavond worden. Groeten uit Nepal!

Reageren kan weer op deze blogs (altijd leuk). De laatste blogs van de Amsterdam Dakar trip werden automatisch geimporteerd en reageren kon dan blijkbaar niet.

Posted under weblog Wouter | 5 Comments »

Laatste update!

Written by Wouter on March 7, 2011 – 23:44

Inmiddels weer hoog en droog in Nederland.. dus de Amsterdam Dakar Challenge is bij deze officieeël geëindigd voor team DafrikaR. Hier nog het laatste filmpje wat jullie van ons tegoed hebben. Het zijn nog wat beelden van de rit van Dakar naar Banjul, en van de veiling.

Iedereen bedankt voor alle support en reacties! De groeten aan de teams die nog even van het heerlijke weer in Banjul genieten, wat ons betreft was het een onvergetelijke tijd! Wij zeggen: ‘Dafrikar aan de rest: over en uit!’

Posted under Uncategorized | Comments Off

Laatste update!

Written by Wouter on March 7, 2011 – 23:44

Inmiddels weer hoog en droog in Nederland.. dus de Amsterdam Dakar Challenge is bij deze officieeël geëindigd voor team DafrikaR. Hier nog het laatste filmpje wat jullie van ons tegoed hebben. Het zijn nog wat beelden van de rit van Dakar naar Banjul, en van de veiling.

Iedereen bedankt voor alle support en reacties! De groeten aan de teams die nog even van het heerlijke weer in Banjul genieten, wat ons betreft was het een onvergetelijke tijd! Wij zeggen: ‘Dafrikar aan de rest: over en uit!’

Posted under De Reis | Comments Off

Banjul en veiling auto

Written by Nick on March 7, 2011 – 05:58

Rustdag Lac Rose (Dakar)
De dag voordat we naar Gambia reden hadden wij een rustdag in Lac Rose. Die dag hebben wij inderdaad rustig aan gedaan. De auto behoefde eindelijk eens geen noodzakelijk sleutelen of onderhoud, dus we hebben een beetje rond het zwembad gehangen en wat foto’s en filmpjes geupload over een – zoals de afgelopen weken altijd het geval was – super trage internetverbinding.

Halverwege de dag heeft Wouter een quadrit gemaakt over het strand en de heuvels in de buurt van Lac Rose. Was een leuke ervaring. De quads waren 4-wiel aangedreven. Daardoor kon ook extreem zwaar terrein makkelijk en met hoge snelheid worden genomen. En dat heeft ook mooie beelden opgeleverd, zoals de te zien in het reeds geplaatste filmpje.
De gids die mee was reed hele stukken op twee wielen. De man had duidelijk voertuigbeheersing!

Ik ben die dag naar Dakar geweest. Hoewel de Challenge “Amsterdam – Dakar” heet, finishten we daar een aantal kilometers vanaf. Dakar was niet te betreden met auto’s, zowel omdat het erg druk is als omdat dit van de overheid niet zou mogen als toerist met dergelijke oude auto’s. Vanaf de camping werden wel een soort taxiritten georganiseerd naar Dakar. Met een aantal man ben ik met dat vervoer naar Dakar gegaan. Ook daarbij vielen we weer van verbazing in verbazing. En dat begon direct met de rit.

In een soort grote 4×4 vrachtwagen met banken in de laadbak reden we over allerlei binnendoorweggetjes naar de stad. Hoe die vrachtwagen ons van Lac Rose naar Dakar, en ook weer terug, heeft gebracht zonder stilstaan, is mij nog steeds een raadsel. Het duurde in eerste instantie al drie kwartier voordat de chauffeur de motor aan de praat had gekregen. De versnellingsbak was eigenlijk niet meer te bedienen omdat de koppeling het had begeven. Daardoor moesten de chauffeur de pook echt in de versnelling drukken. Hobbelend en schokkend legden we de afstand af. Ruim een uur later waren we in Dakar.

Dakar is een grote stad. Een bewoner vertelde mij dat in Dakar twee miljoen mensen wonen. In heel Senegal zijn dat er circa twaalf duizend. In het centrum, waar we met de truck aankwamen, krioelde het echt van de mensen. Waar je ook keek zag je stromen mensen, marktstalletjes en vele auto’s. En als die mensen je nou gewoon met rust zouden laten…
Niet dus. Als vliegen op de honing doken vanuit alle richtingen mensen op ons af. Voornamelijk omdat ze ons de stad wilden laten zien. En omdat ze kettingen, telefoonkaarten en andere nutteloze dingen willen verkopen. Dit hield de gehele tijd dat we daar doorbrachten aab. Het was zelfs zo erg dat we met de groep van circa 12 personen een tactiek bedachten om van de mensen af te komen. Ieder een andere kant op, snel de straat oversteken, opeens een winkel in, een stukje rennen. Maar niets hielp.

Het toppunt was dat twee ‘gidsen’ die zich bij ons hadden opgedrongen en waar we al op diverse manieren van hadden geprobeerd af te raken, naast ons kwamen zitten in een eettent. Toen er moest worden afgerekend gingen ze er vanuit dat wij wel even de rekening voor hen betaalden.
Best bijzonder om vervolgens aan vijf Dakarezen (drie winkelmedewerkers die ook geld wilden zien) te moeten uitleggen dat we toch echt niet voor de twee mannen gingen betalen. Voor mijn gevoel had het weinig gescheeld of het was iets anders afgelopen, maar uiteindelijk zijn we weggelopen en hebben de mannen vermoedelijk toch voor zichzelf betaald.

Dankzij de grote getalen verkopers en gidsen zijn we uiteindelijk maar op de hoek van een straat gaan staan om te wachten tot het de afgesproken tijd was waarop de taxichauffeur ons weer kwam ophalen.
Toen hij terug was bleek dat er werderom storing was in de motor. En de verlichting was defect. Fijn als de zon bijna onder is. Met wat geleend gereedschap kreeg hij de linker koplamp werkend. Toen de motor uiteindelijk gestart was en stationair draaiend klonk alsof hij spoedig ermee zou stoppen zijn we vertrokken. Dat het olielampje dat op het dashboard bleef branden was geen reden om onverminderd snel door het verkeer te rijden :)

Grens Gambia
De volgende dag stond in het teken van het passeren van de grens bij Senegal en zodoende Gambia in te rijden. Een rit van circa 300 kilometer, wederom in kolonne. En er zat een ferry-oversteek in. Dit was omdat Gambia een raar gevormd land (klik) is. Om het land heen ligt Senegal en in Gambia loopt de zee voor een groot stuk door. Daardoor moet je komende vanuit het Noorden de ferry nemen naar Banjul (hoofdstad van Gambia). Als je die ferry niet neemt moet je om dat stuk zee heenrijden en dat is al gauw vierhonderd kilometer om.

De rit naar de grens ging soepel. Helemaal vergeleken met de dodemansrit die we in het vorige blog beschreven. Ook de grensovergang was heel snel geregeld. Bij slechts één punt konden we de exit-stempel van Senegal halen en de entrance-stempel voor Gambia. Bij de grens Marokko / Mauritanie hadden we minimaal zes grensposten te passeren, ter vergelijking.

Nadat we de grens over waren, was het een stukje van circa vijf kilometer naar de ferry. Niet alle auto’s pasten daar in een keer op. Twee van de drie ferry’s waren kapot, waardoor de tweede lichting auto’s circa twee uur later arriveerden. Wij zaten in de eerste lichting, bij daglicht. Tientallen – zo niet honderden – mensen, 30 auto’s en kippen, varkens en koeien vergezelden ons naar de overzijde. In dertig tot veertig minuten waren we in Banjul.

Daar stond een motoragent (“Hi, I’m a traffic cop and this is my bike!” – riep hij trots) op ons te wachten. Hij zou onze kolonne wel even naar de camping brengen. Iedereen klaar? Mooi. Volgas ging de traffic cop er op zijn 350cc motorfiets vandoor. Sirene aan, zwaailampen op maximaal. En wild zwaaiend met zijn armen.
De voorkant van de kolonne moest alle zeilen bijzetten om de agent in het drukke verkeer bij te houden. Dat het de achterhoede van 20 auto’s niet lukte is een logisch gevolg. De agent dacht daar toch anders over. Met een gangetje van 80 vond hij kennelijk dat het wel lekker ging. En dat de auto’s die hem wel konden volgen(inmiddels nog een stuk of acht, waaronder wij) aan het seinen waren met grootlicht en armgebaren deed hem niet vermoeden dat er mogelijk toch iets aan de hand was.

Tien minuten later gingen we dan maar aan de kant staan. De bakkies hadden niet genoeg bereik meer om de achterop geraakte mensen te kunnen gidsen, dus die reden ergens door de onbekende stad. Gelukkig snapte de agent het wel toen we daadwerkelijk stil gingen staan. Vervolgens is de agent bij Wouter in de auto gestapt om de achtergebleven mensen te zoeken.
Ik ben naar de kruising gelopen om eventueel passerende voertuigen de juiste kant op te wijzen. Vijf minuten later kwam een deel inderdaad voorbij. Deze konden aansluiten. En weer vijf minuten later hadden Wouter en de agent de andere auto’s gevonden. Kolonne compleet, agent snapte dat hij wat langzamer moest. Gaan met die banaan.

Het slingeren alsof hij dronken was en de wilde armgebaren hielden aan. Maar ik moet de agent nageven: iedereen luisterde naar hem. Alle auto’s gingen in de berm staan, waardoor wij echt de gehele rijbaan tot onze beschikking hadden. Enigszins genant, zo bijzonder waren we toch ook niet? Kwartiertje later waren we op de camping. Lopend buffet stond klaar zodra de andere groep arriveerde (met dezelfde agent!)

Auto klaar maken voor veiling
De dag daarna, 5 maart, hebben we de auto klaar moeten maken voor de veiling. Alle spullen in de auto moesten worden uitgezocht. Wat namen we wel, en wat namen we niet mee naar huis? De terugreis gaat per vliegtuig, dus we konden niet veel meenemen.
Na een zorgvuldige selectie hebben we het grootste deel van de spullen in de auto gelaten voor de veiling. De goederen zouden ook worden geveild, dus waardeverhogend.

Vervolgens hebben we een hotel gezocht waar we konden verblijven tot en met vandaag. Dat hadden we redelijk snel gevonden.

Daarna kwam het moment van de waarheid: het inleveren van de auto. Weinig bijzonders: auto parkeren, opschrijven welke goederen in de auto zaten en sleutels overhandingen. Maar toch, de auto hebben we al anderhalf jaar in ons bezit en het apparaat heeft ons zonder veel tegenslagen over de meest onmogelijke wegen in Afrika geleid. “Emotioneel moment” is teveel van het goede, maar het was een bijzonder moment.

De veiling
Vandaag was dan de veiling van bijna alle Dakar-auto’s. Een enkeling heeft de auto direct geschonken aan een doel, maar bijna alle auto’s stonden op de rol om op geboden te worden.

Een voor een werd op de auto’s geboden. “Onze” bolide was halverwege aan de beurt. Opel, diesel, altijd van een oud vrouwtje geweest. Wat zou een gek ervoor geven. Startend op 30.000 Dalasis (34 Dalasis is ongeveer een Euro) liepen de biedingen op. 31 thousand, 32, 33. Hmm, gaat goed. 50 thousend, 51, 52. Waar stopt het?
“Does the car have airconditioning”, vroeg de veilingmeester ons nog halverwege de biedingen. Nee! Lekker tactisch om dat te vragen nu het zo goed gaat.
Maar de geïnteresseerde Gambianen maakten het kennelijk niets uit. De 60-duizend werd bereikt. Langzaam liep het op. Een maal, andermaal. Verkocht voor 64.000 Dalasis. Dat was echt meer dan we hadden kunnen hopen. Gekocht voor 490 Euro bij de Domeinen, verkocht voor ruim drie keer zoveel nadat hij volledig is afgebeuld. Maar, eerlijk is eerlijk, de auto deed het serieus prima en als de nieuwe eigenaar hem goed onderhoud kan hij er nog lang in rijden.

En dat was het dan…
Want over een paar uur gaat ons vliegtuig. In circa acht uur vliegen we weer naar Europa (Brussel). De afstand waar wij ruim drie weken over hebben gedaan lijkt opeens niets meer voor te stellen. Maar ik weet zeker dat de ervaringen die we in die drie weken hebben opgedaan dit verschil in reistijd helemaal goed maken!

Foto´s
De foto’s hebben we over de tergend trage verbinding op internet kunnen zetten. Een film is helaas niet gelukt. Die is er wel, morgen zullen we die alsnog online plaatsen vanaf een fatsoenlijke verbinding.

Vervoermiddel naar Dakar Zeer comfortabel! In Dakar Op terugweg vanuit Dakar, Ruud voorin. Truck terugweg Het strand van Dakar Jongen was blij met aantal spulletjes Onderweg naar grens Gambia Onderweg Ook de Ami is onderweg naar de grens! Onderweg 3 12 13 14 15 Bij de grens met Gambia De temperatuur loopt nog steeds op Op de boot naar Banjul Levend, gillend en liggende varkens Boot Banjul Martin Hij keek een beetje zielig. Rij je 7000 kilometer van huis, zie je opeens een oude ME-bus! Man zei dat hij van de Tourist Police was. Als toeristen in nood waren, ging hij ze ophalen met de bus :) Tekenen voor afstand doen van auto, voor veiling. Hollandse bar in Banjul! Broodje kroket gegeten :) Hollandse bar 2 Hollandse bar 3 Veiling: Volvo van Zand R Over Veiling: Volvo van Niet goed Wel hard Veiling: Coconut Karin dienblad Veiling: Blue Camel Veiling Veiling: DAfriKAR Veiling: DAfriKAR is verkocht voor circa 1650 euro! Veiling: Papaya Veiling Veiling: Lada Niva Veiling: Banana Veiling: Jawel de Ami! Heeft circa 300 euro opgeleverd! De nieuwe eigenaar van DAfriKAR :) Veiling: Orangina Veiling Veiling: Nieuwe eigenaar Volvo (was tevens de veilingmeester...)
Posted under De Reis | Comments Off

Filmpje 1-3 maart

Written by Wouter on March 4, 2011 – 01:07

Hier weer een filmpje! Dit zijn de beelden van 1 tot 3 maart. De meeste beelden zijn van gisteren 2 maart, de dag van de aankomst in Dakar. Afgelopen dag hadden we hier een rustdag, Nick is met een groepje naar Dakar geweest om een beetje rond te kijken, en ikzelf heb een beetje op de camping rondgehangen, en ik heb een quad tour gedaan met Ben van team Papaya. Daarvan staan beelden in het filmpje. Geniet er nog even van, dit zal één van de laatste filmpjes zijn!

Posted under De Reis | Comments Off